Εγκυκλοπέδια Αλόγων Ιππικό
Εγκυκλοπαίδεια των αλόγων |
Από την Live-Pedia.grΤο σύνολο των έφιππων ανδρών του στρατού. σώμα ιππέων, καβαλαρία. Από τους αρχαίους ανατολικούς λαούς οι Χαλδαίοι, οι Ασσύριοι, οι Πέρσες και οι Κινέζοι διατηρούσαν ομάδες ιππικού, που έπαιρναν μέρος στις μάχες μαζί με το πεζικό. Στην αρχαία Ελλάδα, κατά τα χρόνια της ακμής, σχηματίστηκαν ιδιαίτερα σώματα ιππικού, στα οποία κατατάσσονταν όσοι είχαν οικονομική ευχέρεια να έχουν και να συντηρούν άλογα. Το ίδιο έγινε αργότερα και στη Ρώμη. Όσοι μάλιστα ανήκαν στα σώματα του ι. αποτελούσαν ιδιαίτερη τάξη, την τάξη των "ιππέων". Κατά το μεσαίωνα το ι. έπαιξε σημαντικό ρόλο, γιατί αποτελούσε την πιο ταχυκίνητη και ευέλικτη μαχητική μονάδα του στρατού. Σ` αυτό υπηρετούσαν κυρίως οι ευγενείς, οι οποίοι είχαν την ονομασία "ιππότης", τίτλο τιμής. Από την αρχαιότητα μέχρι και τον 11ο αι. μ.Χ. η τακτική που εφάρμοζε το ι. κατά τους πολέμους ήταν η τακτική του ακροβολισμού. Οι ιππείς ορμούσαν και έριχναν από μακριά τα ακόντιά τους. Αργότερα όμως η τακτική αυτή αντικαταστάθηκε με τη μορφή μάχης "εκ του συστάδην". Στις μάχες έπαιρναν μέρος τώρα μεγάλες δυνάμεις και χρησιμοποιούσαν τη βαριά λόγχη. Στα νεότερα χρόνια χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλη κλίμακα το ι. Ανάλογα με τον προορισμό τους οι ιππείς ονομάζονταν: έφιπποι κυνηγοί, ελαφροί θωρακοφόροι, πεζομάχοι ή δραγόνοι, λογχοφόροι κλπ. Η εμφάνιση όμως των μηχανοκίνητων, ιδίως κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, κατέστησε τρωτό το σώμα του ι., το οποίο διαλύθηκε και ο ρόλος του μετατέθηκε στα τεθωρακισμένα και στην αεροπορία. Σήμερα το ι. χρησιμοποιείται μόνο στις παρελάσεις και σ` ορισμένες τελετές. ΙππικόΑπό τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδειαΤο ιππικό με τη στενή έννοια ήταν το σώμα του στρατού που μάχονταν έφιππο, δηλαδή ιππεύοντας ίππους. Συχνά όμως ο όρος χρησιμοποιείται και με ευρύτερη έννοια, συμπεριλαμβάνοντας και τη χρήση και άλλων υποζυγίων, όνων, ημιόνων, καμηλών και ελεφάντων, αλλά και τη μη άμεση ίππευση αυτών, αλλά και την έλξη αμαξών και αρμάτων. Επιπλέον αναπτύχθηκαν από πολλούς στρατούς ειδικά τμήματα αμίππων, δηλαδή τμήματα ελαφρού πεζικού που εκπαιδεύονταν να μάχονται σε συνεργασία με το ιππικό. Αυτά συνήθως ανήκαν επίσης οργανωτικά και διοικητικά στο σώμα του ιππικού. Στη σύγχρονη εποχή μάλιστα, λίγο πριν το ιππικό καταργηθεί οριστικά στον 20ό αιώνα, δέχτηκε στους κόλπους του μηχανοκίνητες και άλλες μονάδες, συχνά με ταυτόχρονη απουσία πραγματικών έφιππων. Υπήρξε δηλαδή ιππικό χωρίς άλογα. Τέλος τα τεθωρακισμένα, το σώμα που το αντικατέστησε το ιππικό, συχνά έφερε ή και φέρει τον τίτλο «ιππικό τεθωρακισμένων», δηλώνοντας ότι κατά κάποιον τρόπο συνεχίζει την ιστορία του.
Ιππικόhttp://el.science.wikia.comΤο σύνολο των έφιππων ανδρών του στρατού. Από τους αρχαίους ανατολικούς λαούς οι Βαβυλώνιοι, οι Ασσύριοι, οι Πέρσες και οι Κινέζοι διατηρούσαν ομάδες ιππικού, που έπαιρναν μέρος στις μάχες μαζί με το πεζικό. Στην αρχαία Ελλάδα, κατά τους χρόνους της ακμής, σχηματίστηκαν ιδιαίτερα σώματα ιππικού, στα οποία κατατάσσονταν όσοι είχαν οικονομική ευχέρεια να έχουν και να συντηρούν ίππους. Το ίδιο έγινε αργότερα και στη Ρώμη. Όσοι μάλιστα ανήκαν στα σώματα του Ιππικού αποτελούσαν ιδιαίτερη τάξη, την τάξη των "ιππέων". Κατά το μεσαίωνα το Ιππικό έπαιξε σημαντικό ρόλο, γιατί αποτελούσε την πιο ταχυκίνητη και ευέλικτη μαχητική μονάδα του στρατού. Σ` αυτό υπηρετούσαν κυρίως οι ευγενείς, οι οποίοι είχαν την ονομασία "ιππότης", τίτλο τιμής. Από την αρχαιότητα μέχρι και τον 11ο αι. μ.Χ. η τακτική που εφάρμοζε το ι. κατά τους πολέμους ήταν η τακτική του ακροβολισμού. Οι ιππείς ορμούσαν και έριχναν από μακριά τα ακόντιά τους. Αργότερα όμως η τακτική αυτή αντικαταστάθηκε με τη μορφή μάχης "εκ του συστάδην". Στις μάχες έπαιρναν μέρος τώρα μεγάλες δυνάμεις και χρησιμοποιούσαν τη βαρεία λόγχη. Στα νεότερα χρόνια χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλη κλίμακα το Ιππικό Ανάλογα με τον προορισμό τους οι ιππείς ονομάζονταν:
Η εμφάνιση όμως των μηχανοκίνητων, ιδίως κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, κατέστησε τρωτό το σώμα του Ιππικού, το οποίο διαλύθηκε και ο ρόλος του μετατέθηκε στα τεθωρακισμένα και στην αεροπορία. Σήμερα το Ιππικό χρησιμοποιείται μόνο στις παρελάσεις και σε ορισμένες τελετές. 
Dominique barbier
ΣυμβουλέςΤα ειδικά δίχτυα (hay nets) για χορτονομή, είναι πολύ λειτουργικά και χρήσιμα καθώς: κρατούν το άλογο απασχολημένο , κρατάει την τροφή καθαρή,αποφεύγει το άλογο να τρώει συνεχώς από το έδαφος, τρώει πιο αργά .Δεν σκορπάει το σανό και επομένωςβοηθάει στην οικονομία που σε διαφορετική περίπτωση μεγάλη ποσότητα σανού χάνεται όταν το σκορπούν και το πατούν. Χρησιμοποιούνται ακόμα όταν το άλογο ταξιδεύει στο τρέιλερ ή όταν είναι δεμένο.User Login |
