Για να δούμε λίγο και αυτό το θέμα μιάς και τελευταία φένεται να απασχολεί όλο και περισσότερο κόσμο .
Αλήθεια, μήπως σας φαίνεται τρελό να βγάλετε τα πέταλα απο τα άλογά σας ??
Η ανάγκη για πέταλα έχει τις ρίζες της στο Μεσαίωνα , όταν τα άλογα απο τα λιβάδια που έβοσκαν ελέυθερα μεταφέρθηκαν σε σταύλους , μέσα στα κάστρα (για λόγους ασφαλείας) . Αντί λοιπόν να βαδίζουν , συνεχώς , σε φυσικό έδαφος , παρέμεναν για πολλές ώρες πάνω στο μαλακό και βρώμικο απο ακαθαρσίες υπόστρωμα των σταύλων , καταστρέφοντας έτσι τα προηγουμένως σκληρά σαν πέτρα νύχια τους .
Απο όσο γνωρίζουμε , τα άλογα δεν χρειάζονται πέταλα και στην πραγματικότητα τα πέταλα κάνουν κακό στην υγεία , ασφάλεια και στον βηματισμό των αλόγων.

Απο Αραβικά μέχρι Quarters και όλες τις άλλες διασταυρώσεις , όλα τα άλογα
έχουν την δυνατότητα , με το κατάλληλο περιβάλλον , να αποκτήσουν τέλεια σκληρά και αξιόπιστα πόδια (οπλές) .
Υπάρχουν μερικοί πολύ καλοί λόγοι γι? αυτό ,π.χ για την ασφάλεια του ιππέα και του αλόγου (γλυστρίματα) αλλά και και για την καλή υγεία και μακροβιότητα του αλόγου . Οι ιδιοκτήτες αλόγων θα πρέπει να σκεφθούν πολύ σοβαρά να αφαιρέσουν τα πέταλα απο τα άλογά τους .
Η οπλή μεταβάλλεται σε μέγεθος και σχήμα με την κίνηση του αλόγου .
Αν πάρουμε μια οπλή ενός πεταλλωμένου αλόγου και πάρουμε το αποτύπωμά της σε ένα φύλλο χαρτί , αφαιρέσουμε το πέταλο , περιμένουμε 15 λεπτά και αποτυπώσουμε ξανά το σχήμα της σε ένα δέυτερο φύλλο χαρτί , θα διαπιστώσουμε οτι η οπλή έχει μεγαλώσει . Και σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα η οπλή θα αλλάξει και σχήμα .
Σε περίπου 2 χρόνια (με το κατάλληλο περιβάλλον) η οπλή θα αλλάξει και θα πάρει το φυσικό της σχήμα και μέγεθος (που είναι μεγαλύτερο απο πρίν) και στην περίπτωση των μπροστινών ποδιών πολύ πιο στρογυλλό απο αυτό των πεταλλωμένων αλόγων .

Όταν ένα άλογο με φυσικό σχηματισμό οπλών βάζει βάρος στο πόδι του οι πτέρνες συναντούν το έδαφος και διαστέλλονται . Η ενέργεια (που προέρχεται απο την μεταφορά του βάρους κατά την κίνηση) ταξιδεύει , σαν ένα κύμα , εσωτερικά της οπλής απο τις πτέρνες προς το πρόσθιο μέρος της , διαστέλλοντας όλη την οπλή .
Η ελαφρώς κοίλη σόλα της οπλής κάμπτεται προς το έδαφος δημιουργώντας «μια αποροφήτική δύναμη» , όπως χαρακτηριστικά περιγράφει ένας ερευνητής .

Αυτό και η αυξημένη αίσθηση , αντιολισθητικότητα (grip) και αντίληψη γαι το που βρίσκονται τα πόδια τους, εξηγούν γιατί τα άλογα χωρίς πέταλα έχουν τόσο σίγουρο «πάτημα» .
Τα δε οπίσθια πόδια του αλόγου , με οπλές που λόγω σχήματος έχουν ακόμη μεγαλύτερη κοιλότητα, λειτουργούν σαν εργαλεία που «βεντουζάρουν» στο έδαφος, λόγω της μεγαλύτερης υποπίεσης που μπορούν και αναπτύσσουν .
Όταν η οπλή είναι πεταλωμένη και φυλακισμένη στο σίδερο , τότε δεν μπορεί να συστολοδιασταλλεί .
Σκεφθείτε τα δικά σας πόδια . Όταν δοκιμάζετε καινούργια παπούτσια τα πόδια σας δεν έχουν φορτίο ? βάρος . Γιαυτό σηκώνεστε και κινείσθε γύρω γύρω (βάζοντας βάρος στα πόδια σας) για να βεβαιωθείτε οτι υπάρχει χώρος για τα δάκτυλά σας και οτι όλο το πόδι είναι άνετο. Αν αγοράσετε ένα παπούτσι για τρέξιμο , ίσως τρέξετε λιγάκι επί τόπου για να βεβαιωθήτε οτι το παπούτσι δεν θα σας ενοχλήσει και οτι τα πόδια σας θα κινούνται ελεύθερα .
Τα άλογο όμως πεταλλώνεται όταν οι οπλή δεν δέχεται φορτίο και φυσικά το πέταλο δεν κινείται και ούτε επιτρέπει (την υπο φόρτιση/αποφόρτιση) μεταβολή ?προσαρμογή της οπλής . Τα καρφιά και τα clips των πετάλων φροντίζουν γιαυτό .
Πειράζει που η οπλή χάνει την όλη αυτή την φυσική της κινητικότητα ? Απολύτως σίγουρο !!!!
Τα πόδια του αλόγου είναι πολύ μακριά απο τη καρδιά του .
Γιαυτόν τον λόγο η φύση προνόησε και εφοδίασε το άλογο με βαλβίδες στις αρτηρίες των άκρων του ώστε να γίνεται σωστά η κυκλοφορία του αίματος.

Οι βαλβίδες αυτές ανοιγουν με την φόρτιση (σε βάρος) και κλείνουν με την αποφόρτιση της οπλής κινώντας έτσι το αίμα.
Το δικό μας φλεβικό σύστημα λειτουργεί με παρεμφερή τρόπο .
Πολλοί μελετητές των αλόγων θεωρούν τις οπλές τους σαν 4 πρόσθετες καρδιές οι οποίες συνεισφέρουν και βοηθούν το έργο του πρωτεύοντος οργάνου (καρδιάς) .
Φωτογραφίες του αρτηριακού συστήματος ,ενός αλόγου που δεν φέρει πέταλα , αποκαλύπτουν ένα πυκνό και πολυσύνθετο αγγειακό δίκτυο σημαντικά πιο ανεπτυγμένο απο αυτό ενός αλόγου που φέρει πέταλα .
Το αποτέλεσμα είναι (στο πεταλωμένο άλογο) η μικρότερη ροή αίματος και αυτό σημαίνει σημαντικά μειωμένη ικανότητα αίσθησης και αντίληψης (στην περιοχή της οπλής και όχι μόνον) και μειωμένη ικανότητα θεραπείας των κάτω άκρων .

Ιππείς των οποίων τα άλογα τους κτυπούν τις οπλές τους σε εμπόδια, σε πόρτες, σκοντάφτουν ,παραπατάνε κ.λ.π , θα πρέπει να εξετάσουν προσεκτικά την πρόκληση που αντιμετωπίζει το άλογο τους το οποίο καλείται να εργασθεί έχοντας μειωμένη αίσθηση στις οπλές του .
Και εμείς μπορούμε να κάνουμε ορειβασία με μουδιασμένα πόδια , αλλά δεν είναι όμως ευχάριστο .
Το βάρος του πετάλου επίσης επηρεάζει τον φυσικό βηματισμό του αλόγου.
Και η ανύψωση αλλά και η κίνηση της οπλής προς τα εμπρός επηρεάζονται αρνητικά .
Κάτι ανάλογο μπορούμε να σκεφτούμε για εμάς αν είχαμε π.χ δεμένα μικρά βάρη στους αστραγάλους μας .
Μπορούμε να κινηθούμε και να τρέξουμε ακόμη , αλλά δεν θα είναι άνετα και θα επηρεασθεί και η ταχύτητά μας και ο βηματισμός μας καθώς οι κραδασμοί θα μεταφέρονται σε όλο μας το σώμα μέσω του μυοσκελετικού συστήματος.
Τα πέταλα ΔΕΝ προστατεύουν τις οπλές απο τις πέτρες όπως πιθανόν κάποιοι νομίζουν . Σκεφτείτε απλά όλες αυτές τις πέτρες απο τις οποίες θα περάσει ένα άλογο που καλπάζει με πέταλα και θα σφυροκοπήσουν το κάτω μέρος των οπλών του . Το πεταλωμένο πόδι συνήθως δεν νοιώθει τις πέτρες και το άλογο δεν προσέχει που πατάει .
Μια φυσική , σκληρημένη οπλή ,προσαρμοσμένη και εξοικειωμένη με το σκληρό έδαφος θα τα καταφέρει θαυμάσια στις πέτρες .

Εν κατακλείδει , το άλογο, όταν του αφαιρεθούν τα πέταλα και με την κατάλληλη περιποίηση των οπλών του, θα αποκτήσει ξανά το φυσικό του βηματισμό και την φυσική του χάρη .
Πολλά κινητικά προβλήματα και δυσλειτουργίες των αρθρώσεών του με τον καιρό θα εξαφανισθούν ή θα μειωθούν σημαντικά .
Το άλογο θα αποκτήσει «σίγουρο πάτημα» διότι, απλά, θα νοιώθει που θα βρίσκεται η κάθε οπλή του .
Οι αισθητήρες αφής και πίεσης (propioceptors) που βρίσκονται στο πίσω μέρος των οπλών του θα ξαναρχίσουν να λειτουργούν μεταφέροντας μυνήματα προς τον εγκέφαλο του αλόγου (ξενίζοντάς το αρχικά)
Όταν υπάρχουν πέταλα οι αισθητήρες αυτοί απλά δεν λειτουργούν .
Με την αφαίρεση των πετάλων , αρχικά το τοίχωμα της οπλής θα σπάσει σε διάφορα σημεία διότι είναι αδύναμο και αναποτελεσματικό .
Αυτό όμως είναι τελικά καλό . Ταυτόχρονα βλέπουμε νέο , ισχυρό και υγιές τοίχωμα να παράγεται απο την στεφάνη ( coronary band) για να αντικαταστήσει το κατεστραμένο .
Αν περιποιόμαστε την οπλή τακτικά με τα ανάλογα εργαλεία μας κάθε 3-4 εβδομάδες (πιο συχνά τον πρώτο καιρό) αποφεύγουμε ανεπιθύμητες αποκλίσεις απο το ζητούμενο που είναι η φυσική και ισορροπημένη οπλή .
Αρχικά , τα πόδια του αλόγου μπορεί να γίνουν ευαίσθητα .
Δεν είναι , βλέπετε, μόνο η οπλή που πρέπει να αλλάξει και να προσαρμοσθεί. Όλες οι δομές και οι ιστοί που υπάρχουν μέσα στην οπλή θα αλλάξουν και θα δυναμώσουν με τον χρόνο . Ανάλογα πάντα και με το μέγεθος της ζημιάς που έχει υποστεί η οπλή απο το πετάλωμα .
ίσως χρειασθούν 1-2 κύκλοι ανάπτυξης της οπλής (6-8 μήνες ο κύκλος) για να αποκατασταθεί η ισοροπία και το σωστό , φυσικό, σχήμα .

Ενδιαμέσως όμως , το άλογο σας επειδή νοιώθει πλέον τα πόδια του, θα βελτιώσει το βήμα του , οι μύς του θα προσαρμοσθούν στον νέο ? βελτιωμένο βηματισμό του και η καλύτερη και ισχυρότερη κυκλοφορία του αίματος θα του χαρίσει μεγαλύτερη ικανότητα και ταχύτητα θεραπείας απο τραυματισμούς κ.λ.π
Μερικά άλογα παρουσιάζουν οιδήματα και φλεγμονές . Δείχνει να είναι φριχτό όπως περπατούν κουτσαίνοντας , αλλά, αληθινά, αυτά είναι μερικοί απο τους τρόπους που έχει η φύση για να αποβάλλει τις τοξίνες απο τις οπλές και απο το σώμα του αλόγου . Όλα αυτά, τα οιδήματα κ.λ.π , εξαφανίζονται σε περίπου 3 εβδομάδες ή και λιγότερο . Η κίνηση βοηθά τη γρηγορότερη αποκατάσταση . Όπως και τα άγρια άλογα , με την κατάλληλη περιποίηση κατά την διάρκεια της προσαρμογής , το άλογό σας θα είναι υγιές και αξιόπιστο σε όλες τις συνθήκες εργασίας και μπορεί να ζήσει και περισσότερο λόγω της καλύτερης κυκλοφορίας του αίματος .
Όταν ένα άλογο είναι πλέον χωρίς πέταλα το καλύτερο για αυτό θα ήταν να μπορούσε να ζεί μαζί με άλλα άλογα σαν κοπάδι , να κινείται με την θέλησή του σε μέρη με φρέσκο νερό και σε ποικιλία εδαφών .

Η κίνηση μπορεί να ενισχυθεί και απο περπάτημα με το χέρι δίπλα απο το άλογο και ,φυσικά , πάνω στο άλογο , ιππεύοντάς το σε οποιοδήποτε έδαφος το άλογο μπορεί να κινηθεί χωρίς να πονάει . Τα πόδια των αλόγων μπορούν να κινηθούν σε οποιοδήποτε είδος εδάφους αρκεί προηγουμένως να προσαρμοσθούν σε αυτό . Είναι στ? αλήθεια τόσο απλό τελικά .
Αν θέλετε να ιππεύσετε το άλογό σας σε έδαφος διαφορετικό (σκληρότερο ή βραχώδες) απο αυτό που το άλογο περνάει τον περισσότερο (καθημερινό) χρόνο του τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και μποτάκια οπλών για τα μπροστινά του πόδια .
Θα του εξασφαλίσετε καλύτερη ποιότητα και άνεση και πιθανόν θα αποφύγετε προβλήματα απο μώλωπες στην σόλα της οπλής.
Η κίνηση ισούται με θεραπεία ,, αυτός είναι ο κανόνας μας .
Στην φύση , το άλογο περπατά και βόσκει για τον περισσότερο χρόνο της κάθε ημέρας (περίπου 17 ώρες το 24ωρο) καλύπτοντας μέχρι και 40 χιλιόμετρα (κάθε ημέρα) προκειμένου να βρεί νερό και φαγητό και καταφύγιο. Η ανάπαυση του είναι συνήθως μια σειρά απο μικρές στάσεις και διαλλείματα.
Η φυσική του στάση, η οποία βοηθά και συμβάλλει ώστε το άλογο να διατηρεί την ιδανική φυσική του καταστάση , είναι να περπατά αργά και να βόσκει με το κεφάλι χαμηλά ή στο έδαφος. Αυτή η ειρηνική ύπαρξη συνοδεύεται και διαταράσσεται απο οπτικοακουστικά ερεθίσματα (όπως η κραυγή ενός λύκου, το θρόισμα της βλάστησης , ή τα χλιμιντρίσματα ένος άλλου αλόγου κ.λ.π)
Τα άλογα είναι ικανά και έχουν την εμπειρία να αντέξουν όλες τις εποχές και τα καιρικά φαινόμενα χωρίς καμμιά βοήθεια απο εμάς , χωρίς κουβέρτες ή εντομοαπωθητικά . Οι κουβέρτες λόγου χάριν δημιουργούν δυσλειτουργία στο αιμοδυναμικό τους σύστημα . Και για όσο αφορά τα έντομα , τα άλογα στα λιβάδια διώχνουν τα έντομα με τις κινήσεις τους , με εκτεταμένες διατάσεις για ένα ξύσιμο και με την γνωστή στάση nose-to-tail (ουρά-πρόσωπο) όταν είναι σε κοπάδι ώστε η κίνηση της ουράς το ενός αλόγου να διώχνει τα έντομα απο το πρόσωπο του άλλου κ.ό.κ

Όλα αυτά είναι αποτελέσματα της προσαρμογής του αλόγου στον πλανήτη μας εδώ και εκατομύρια χρόνια .
Δυστυχώς ., τα σύγχρονα άλογα είναι σταβλισμένα για το μεγαλύτερο μέρος της κάθε ημέρας , τρώνε χόρτο απο μια ταίστρα τοποθετημένη στον τοίχο του σταύλου τους , πίνουν νερό απο μια ποτίστρα που βρίσκεται στο ύψος του στήθους τους , τρώνε συμπηκνωμένες τροφές και καρπό απο το ίδιο ύψος και είναι χωρισμένα απο τα υπόλοιπα άλογα έτσι ώστε δεν μπορούν να έχουν κοινωνικότητα μεταξύ τους .
Ξοδεύουμε απίστευτα χρήματα για να διατηρούμε τα άλογα σε συνθήκες που εμείς νομίζουμε οτι είναι οι πιο ιδανικές για αυτά . Στην πραγματικότητα, για ένα ζώο που είναι στην φύση του θήραμα , όπως είναι το άλογο , οι ανωτέρω συνθήκες είναι οτι χειρότερο θα μπορούσαμε να κάνουμε για αυτά , ακόμη και αν αυτό ακούγεται απίστευτο στα αυτιά μας .

Μπορούμε να πάμε και να δούμε με τα δικά μας τα μάτια σε σταύλους άλογα νευρωτικά , που εμφανίζουν προφανείς «κακές» συνήθειες , όπως : κλωτσάνε τους τοίχους των σταύλων τους , αεροκατάπωση , ύφανση (κινούνται νευρικά απο το ένα πόδι στο άλλο) , χτυπάνε με τις οπλές τους τις πόρτες των σταύλων , δαγκώνουν όποιον περνάει απο κοντά τους , τρίζουν τα δόντια τους , διατρέχουν με τα δόντια τους πάνω κάτω τα σίδερα που κλείνουν τους σταύλους τους κ.ά
Η διαδικασία της προσαρμογής ενός αλόγου απο με-πέταλα σε χωρίς-πέταλα είναι απολύτως διαφορετική για κάθε άλογο . Κάθε άλογο είναι διαφορετικό και είναι και διαφορετικές και οι συνθήκες διαβίωσης και διατροφής του .
¨Αλλα άλογα μπορούν να ιππευθούν σχεδόν αμέσως και ποτέ δεν έχουν πρόβλημα, ενώ άλλα μπορεί να χρειάζεται να βοηθηθούν απο μποτάκια οπλής (hoof boots) . Το σχήμα της κάθε οπλής , το που και πως θα εργάζεται το άλογο και η ιδιαιτερότητα του κάθε αλόγου καθορίζουν και το πιο μποτάκι μπορεί να χρησιμοποιηθεί .
Και επειδή μπορεί να ειπωθεί οτι το άλογο στην φύση του ναι μεν δεν έχει πέταλα αλλά δεν φέρει και το βάρος του ιππέα επάνω του ας πούμε δυό λογια και γι?αυτό . Στην φύση οι φοράδες εύκολα παίρνουν (αυξάνουν) 20% επιπλέον του βάρους τους κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης . Άλλα άλογα επίσης παίρνουν περίπου 20% επιπλέον βάρος κατά την άνοιξη και το θέρος και το χάνουν κατά την διάρκεια του χειμώνα .
Η διαφορά με το βάρος του ιππέα είναι οτι η αλλαγή στο βάρος είναι ξαφνική.

Αυτό όμως , μπορεί να αντιμετωπισθεί με την χρήση προστατευτικών οπλής (hoof boots) αν και εφ' όσον χρειάζονται. Αλλά ακόμη και αυτό εξαρτάται απο το τι ζητάμε απο το άλογο να κάνει και απο την κατάσταση και το στάδιο προσαρμογής των οπλών του .
Κανονικά , ένα άλογο είναι ικανό να δουλέψει υπέροχα στο έδαφος που είναι συνηθισμένο να κινείται (και που βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του) .
Άν όμως ένα άλογο είναι αναγκασμένο να κινείται τον περισσότερο χρόνο του σε ένα μαλακό ή υγρό μέρος και μετά εμείς του ζητήσουμε να εργασθεί σε ένα σκληρό και βραχώδες έδαφος , τότε θα χρειασθούν τα προστατευτικά οπλών που αναφέραμε προηγουμένως κυρίως στα μπροστινά του ποδια .
Σε όλο τον κόσμο πλέον είναι μεγάλο το ενδιαφέρον για το barefooting (όπως ονομάζεται) και για την μεταστροφή αυτή προς το φυσικό τρόπο ζωής του αλόγου για το δικό του καλό .
Αθλητές απο όλο τον κοσμο αφαιρούν τα πέταλα απο τα άλογά τους και με διαπιστωμένα θαυμάσια αποτελέσματα και θεραπείες απο χρόνια προβλήματα . Αθλητές εμποδίων , dressage , cross country , endurance κ.λ.π οφελούνται απο την καλύτερη πλέον υγεία των αλόγων τους και τις καλύτερες επιδόσεις τους .
Οι έφιππες αστυνομίες ανα τον κόσμο έχουν καταργήσει πολύ καρό τώρα τα πέταλα γιατί έχουν διαπιστώσει πολύ καλύτερα αποτελέσματα στην υγεία των ποδιών των αλόγων τους αλλά και καλύτερη απόδωση στην εργασία τους.

Στην Αμερική το 17% των αθλητικών αλόγων είναα χωρίς πέταλα πλέον .
Στην Γερμανία , Ολλανδία , Βέλγιο ήδη μεγάλος αριθμός αθλητών δοκιμάζει την αλλαγή αυτή .
Άλογα χωρίς πέταλα συμμετέχουν και κερδίζουν αγώνες Endurance και Ultra Long Distance με μεγάλη και ξεκάθαρη διαφορά απο τα πονεμένα απο τους κραδασμούς των πετάλων άλογα .
Η Γερμανίδα Ολυμπιακή πρωταθλήτρια του Dressage στην Αθήνα δεν φορούσε πέταλα στο άλογό της .
Η Αμερικάνίδα Karen Chaton με το barefoot άλογο της κέρδισε 2 συνεχόμενες χρονιές τον τίτλο «National Mileage Champion» με 3416 χλμ το 2004 και με 3592 χλμ το 2005 ,, και πολλα - πολλά άλλα παραδείγματα ,,,,
Η αλλαγή απο πέταλα σε όχι πέταλα απαιτεί αρκετή προσπάθεια , γνώση , υπομονή και επιμονή και αφοσίωση εκ? μέρους μας κυρίως γιατί δεν παρέχουμε στα άλογά μας την δυνατότητα πιο φυσικού τρόπου ζωής.
Έτσι λοιπόν, πρέπει εμείς να αποκαταστήσουμε , όσο μπορούμε, την ζημιά που κάνουμε στα άλογά μας με τον τρόπο ζωής που τους έχουμε επιβάλλει .
Και χρειάζεται μεγάλη αγάπη για να κάνουμε αυτό το βήμα ,,,,,

πηγή :Χρήστος Βοίδης δημ/ση περιοδικό ΑΛΟΓΟ - Φεβρουάριος 2007

horseman.gr

Facebookfans

Facebook Fans

Διαφημισεις

Dominique barbier

User Login

Username    Password   Remember me     Forgot login?    Register